1 MAYIS 2025
“Ölmek mi zor, yaşamak mı?”
Bence ikisi de… Hayat zorken yaşamak, ve günahın çokken ölmek…

“Hayatımız şiir olursa, herkes bizi bestelemek ister.”
“Tutunulacak bir dal olunmalı…”
“O emaneti insan yüklendi”
“Haklı olsak bile özür dileyeceğimiz için hangi mahkemede yargılayacaklar bizi?”

2 MAYIS 2025
Gece 4. Her şey hayırdır.

3 MAYIS 2025
N’nin mezuniyeti, camide tanıştığım kız, finallerim, ve bu yıl verdiğim yanlış kararların kalbimi ve beynimi kaplayısı. Ama artık geçmişse geçmiş midir? Ne demek lazım gelir?
Geçmiştir.
Geçmiş olsun.

N’nin arkadaşlarından biri sordu:
“Bir Firavun olsan, kendin için yapacağın anıtın şekli nasıl olurdu?”
Biri yuvarlak çünkü yer ile bağlantısı çok küçük, tekil bir nokta olması gerekir ve zor olur dedi, diğer de o kadar zor olmasın yuvarlanan bi anıt yapalım yılda maksimum bir şehir yıkılır dedi.

Öyle. Basit şeylerden bahsetmek de basit.

4 MAYIS 2025
Korkunç bi rüya. Kalp ağrısı ile kalkmak boşa değil. Rüya mı beni bozdu ben mi rüyalarımı?
Ümitsiz değilim, ama pişmanım sürekli. Bana başka türlü olmuyor.

Gerçeklikten uykuya bile kaçamıyorsun be Meryem.
Ailecek Constantine’i izledik.

5 MAYIS 2025
Flyer dağıttım cuma günkü workshop’imiz için. Güzeldi, sanki hep başkasının yapacağı bir şey gibi görülen bir şeyi yapmış oldum kendim adıma. Utanmadım.

6 MAYIS 2025
Dersler bitti, lab vardı, 4 finalden daha zor olan 3u kaldı. Birkaç güne gelecek senenin nasıl geçeceği az çok belli olacak inşallah. Kızlarla dışarıda ders çalıştık sabah. Profesörümü USC’den red geldiğinden beri ilk defa gördüm, o da üzüldü. Sanki bazen insanların üzülmesi beni kendi üzülmemden daha çok kötü hissettiriyor. Biraz geleceğim hakkında konuştuk. Dersim yok ama günler hızlı geçiyor. Odaklanamıyorum çok, ama genelde zorlanıyorum zaten bu konuda. Vallahi şikayet değil bunlar günlük. Kendi kendime günümü düşününce hep aklımda kalanlar ne daha iyi olabilirdiler oluyor. Ama şükredilecek çok şey oluyor genelde. Biraz gitar çaldım boş olan bi saatimde ve okumak için tüm odaklanma gücümü verip arada odaklanabildiğimde okuduğum makaleden de güzel şeyler öğrendim. Noorever’da şiir videosu paylaştık. Workshop’la alakalı malzemelerin bir kısmı halloldu çok şükür. İyi geceler günlük…

7 MAYIS 2025
Kızlarla sabah ders çalışmaya çıktık. Dönem için çapstone raporumu (Önceden başlamış olmama rağmen) bitirmem beş saat falan sürdüğü için ders çalışamadım ama en azından o bitti. Eve geldik, evdeki birbirinden alakasız azar azar malzemeler ile yemek yaptım ve herhalde yaşadığım korku ve Allah’ın merhameti üzerine yemek çok lezzetliydi. Biraz Faust okudum. İyi yazar, iyi kitap. Gece kurabiye yapıp üç gibi yattım.

8 MAYIS 2025
M’den vazoları ve marketten çiçeği aldım. Gece ders çalışmaya başladım. Baş ağrısı geçmeyince uyudum.

9 MAYIS 2025
Erguvan CABM’e geldi :). Hayatımın iki parçası birleşti. Hep kamplardan ayrılıp gelmem gereken binaya arkadaşlarımın gelmesi çok güzel oldu. Ben hazırlığı yaparken H geldi ve Allah göndermiş çünkü masaları tek başıma tüm binayı o ağır sürtünme sesine boğmadan çekemezdim, ve o yüzden de ortamı pek düzeltme şansım olmazdı. Neyse, sonrasında Professor G, sonrasında da S ve C geldi. P koşmuş gecikmemek için, ağlayacaktım. Geç kalıyordum dedi hoca, ben de içimden dedim… Neyse. İnşallah dünyadaki herkes sözüne hassasiyetle riayet eder, başta ben. Başta çünkü kayıt olan kişilerin çoğu yoktu. Yavaştan bir 5-6 kişi daha geldi çok şükür ama başta 4-5 kişiydik. NJ Erguvan programda hem Professor E hem de P ile tanıştılar. E programa katılmadı yoğun olduğu için ama aşağı gelip bize biraz takıldı. Nasıl yapıldığını falan sordu, kızı böyle şeyleri yapmayı seviyormuş. California’ya gitmek istememle alakalı şaka yapıp durdu. S de excelde yaptığım tablolarla ilgili ikide bir soru sormamdan bahsetti :). Önümde arkamdan konuştular hakkat…
Güzeldi. Workshop’tan sonra biz değerlendirirken C ve V ile, B geldi bize sorular sordu Erguvan ile alakalı. İnşallah onunla da bir şeyler yapmak nasip olur. Kadın çok güzel çizim yapıyor. O da Polonyalı ve benzer bi gruba dahilmiş kendi kültürlerinden insanlarla önceden. E-Talks’a davet ettik ve newsletter’a ekleyeceğiz.
V sayesinde otoparka asla ve katta bilmediğim bi labirent gibi yolun içinden geçerek vardık hiç dışarı adım atmadan. Üç binanın alt katı birbirine bağlı resmen yukarıdan tamamen farklı ayrı ve uzak üç bina… Onca kış günü dışarıdan yürüdüm o yolu… Neyse, doğa ile etkileşime geçtim denebilir.
C mi eşyaları taşıdı eşyalar mı C’yi, bilmediğimiz bir deneyim yaşadık kolilerle.

Eve ancak 6 gibi geçtik, kızlar gelmek üzereydi. Bu hafta yemeğimiz yoktu ve normalde aktivite yapacaktık ama hava yağmurlu diye gelecek hafta yapmaya karar verdik. Ben, kızlar kitap okurken Leziz Salçalı Makarna’yı yapacaktım en hızlı onu yapabiliriz programı aksatmadan diye. Ama kitap okumayı ertelemek için benimle mutfağa girişme istekleri konusunda onları gayet heyecanlı görünce… Salçalı makarna da yapması kolay bir şey, birlikte yapacak çok bir şey yok diye onlara kurabiye yapma görevi verdim. Bir de yumurtalı yeşil fasulye yaptık yemeğin yanına.

Çok istiyordum kızlarla aktif bir şeyler yapmayı ayakta. ÇOK ŞÜKÜR kendi rızalarıyla talip oldular. Üstlerini başlarını bile isteye un ettiler.

Neyse kendi elimizle ve süreçte acıkarak yaptıklarımızı C ve kızlarla yedik ve sonrasında kitap okuma vs yaptık.
Kızlar gittiğinde yine tüm vücudumun ağrıdığını fark ettim. Etrafı topladıktan sonra kıyafetlerimle uyuyakaldım yorganın üstünde. Sanırım aksiyon bana uyuşturucu.

10 MAYIS 2025
Sabah C ile North’a döndük.
Çoğunlukla ev, azınlıkla yine ölü gibi yatağa düşmeler. Stres gerçek anlamda uyku yapıyor.
Ah, FS arayıp buzluğunuzda iki dondurma kutusu için yer var mı geçerken bırakabilir miyim, bir de bi gece kalacak yeriniz var mı dedi. Biz Connecticut’a gitmediğimiz için o Connecticut’i bize getiriyormuş.
Gerçekten masanızda otururken alabileceğiniz en normal arama. Mezuniyet hediyesi olarak dondurma ilk defa görüyorum :), bundan iyisi olmaz herhalde.
Geleceğini bu şekilde öğrenmem komik oldu. Annem ve F’nın üzerine R da 10 gün sonraki mezuniyetime biraz hazırlık yapmam gerektiği konusunda beni en az onlar kadar ittirmeye başladı :). Bu insanlar gerçekten deli. Akıllı insanlar arasında yaşamam zorlaşıyor.

11 MAYIS 2025
Şimdi 7 Mayıstan beri yazmadığım günleri yine fotoğraflara bakıp yazacağım. Yazdım.
Sabah istediğim kadar erken kalkamasam da vaktin bereketini hissedeceğim kadar erken kalktım. Matematik çalıştım. Çok ara vermedim. Aralarımda da H’yi bir yere bırakıp geldim, anneme misafir hazırlığı ile yardım ettim vs. Hsn, E, ve M’ların kitapçıda olduğunu öğrendik gün ortasında ama gidecek vaktim ve durumum yoktu ders ve misafirden dolayı. Birini yapmazken diğerini yapmam lazım gelirdi.
FS gelecekti 4 gibi, o geldi ondan sonra biraz vakit geçirdik namaz kıldı kızları ziyarete çıktı o. Sonra aradı beni bi iki saat sonra +1 imle geliyorum diye. Ben NJ ekipten biri olur herhalde diye düşündüm çok sorgulamadım. Bulaşıkları yıkarken arkamı dönünce o kadar sesli çığlık atmışım ki babamlar bahçeden misafirlerle bi susup beklemişler annemin dediğine göre. E’ler geçen geldiğinde de öyle olmuştu. Çünkü onlar grupça başka bir yere gideceklerdi asla beklemezdim görmeyi. Neyse benim öğrenci evine geçmem gerekiyordu bi iki saate, yarın 8 gibi sabah sınavım var çünkü. Birlikte yemek yerken konuştuk, odayı hazırladık, namaz kıldık ve ben akşam 9 gibi Central’a doğru yola çıktım. Şimdi de geciken toplantımızda vaktimi bu eksik bıraktığım birkaç günü yazarak geçirmiş oldum. Biriktirmemem lazım… Yarınki sınav diğerlerine göre daha kolay diye çalışmadım, çok erken kalkıp çalışmalıyım inşallah, çünkü çalışmadan iyi not alacağım kadar kolay değil :).

Yolda dinlediğim bir şey:
“Ya Musa, kullarım hep masivayı istiyorlar… Ben’i Ben’den neden istemiyorlar?”
Seni istemek istiyorum artık Rabbim.

Bir başka notum:
“Nefsini feth etmemiş bir insanın diğer bir insanın gönlünü feth etmesi mümkün değil.”

Ha gayret.
Bazı şeyleri özleyeceğim yıl bitince. Ve bazı kişileri. A mesela, ve odamız, ve alarm kurmadan kaldırması.

12 MAYIS 2025
Sabah 4.40 gibi kalktım çünkü 8.30 da bi finalim vardı. Matematiğe çalıştığım İçin bu dersi son sabah çalışırım diye çalışmamıştım. Biyoloji seçmeli dersi ama kolay. Bilerek kolay almıştım bu dönem daha çok ders alacağım İçin. Neyse işte sabah ona çalıştım. Sonra sınavdan eve gelip uyudum çünkü 2-3 saat uyumuştum. Sonra kalktım dışarıda biraz ders çalıştıktan sonra T’nin DRP sunumuna gittim. Çok heyecanlıydı. Farklı session’larda olmalarına rağmen N da oradaydı. Şaşırdı orada olmama benim sunumuma kalacak mısın diye sorunca kaldım ben de. Yarın matematik sınavım var diye stresliydim biraz ama geçti yavaş yavaş. Zaten matematik binasında matematik üzerine yaptıkları araştırmaları sunuyorlardı. Neyse 2.30 saat sanırım orada dinledikten sonra sunumları sonunda en oradaki rastgele bir doktora öğrencisine çalışırken anlamadığım bir şeyi sordum. 3 dkda halloldu benim üzerine 15 dk düşündüğüm şey. Sanırım yine çalışmış sayıldım 🙂

T, H ve N’yi görmem iyi oldu böyle yıl bitmeden. Sonra eve geldim Erguvantesi’ye girdim. Workshoptan bahsettik ve çok fazla şey hissettim. Allah beni ıslah etsin… Sonra da sabah erken kalkmak üzere uyudum o kafayla odaklanmayacağım için.

13 MAYIS 2025
Erken kalktım. Sınava çalıştım. Eski günlerdeki gibi yerde :). Normal geçti ama son iki soru zordu.
Eve geldim biraz mola vs yarınki sınava çalıştım biraz ve L ve F abla ile discordda konuştum. ABLA, EM İLE TANIŞMIŞ İTALYA’DA. Gerçekten hiçbir şey tesadüf değil. Neyse akşam 8e kadar falan ders çalıştım ve 8-10 arası toplantımız vardı. Ondan sonra H’nin düzenlediği kitap programına katıldım. Ne güzel uzanır dinlenir dinlenirim sapanda kalkar ders çalışırım derken… C aradı Kameramı açmamı söyledi ve iyi ki de aramış yoksa kesin uyuyakalırdım. Sonra iki dk gözümü dinlendireyim diye gözümü kapadım ve bir daha da açmadım. SABAAAHA KADAR. Ve 8 konudan yalnızca 2 sı bitmişti…. Ve sabah sınavım vardı… gerisi yarın :).

15 MAYIS 2025
Dün 11.30 gibi yatmama rağmen sabah 12 DE KALKTIM. İnanılmaz. Tüm yılın kazasını yaptım demek isterdim ama o kadar az uyumuyorum.
Ama bu inanılmazdı. Birkaç gündür boğazım dışım ve gözüm ağrıyor belki hasta oluyorumdur ondandır. Ama yani ondan değilse eğer daha korkunç.
A’dan beni gece uyandırmasını istemiştim o uyanık diye ama asla kalkmamışım. Hiçbir şey hatırlamıyordum.
Neyse bugün planım gece kalkıp şiir videosu çekip, sünnetler için docs’i bitirip sabah erken kalkıp yıl sonu temizliğimi bitirip, bankadan kiranın geri kalanını çekip eve gelip ev sahibine verip toplantıya gitmekti. Ve bu saat 2-5 araşıydı. Tahmin edilebilir ki 12de kalkınca bunların hiçbiri olmadı. Zar zor kirayı çekip yetiştirdim, Allah razı olsun A sayıp kontrol ederken ben geç kaldığım toplantıya yetiştim.
Orada işimiz bitince M ile sözleşmiştik video çekimi için. Arabada otururken ablanın evinin önünde biraz telefonda işlerimi halledip (1 saat :)) M’lere gittim. Çekimi vs hallettik eve 8.40 gibi geldim. A ve G vardı.
Ben direk temizliğe başladım güya ondan sonra hazırlanıp eve geçecektim. Sanat toplantısı, perşembe sohbeti, dua saati, ve sonrasında iki saat olmak üzere temizlik bitmedi 🙂 Mutfak dolaplarının içi ve dişini yapıyordum ve böyle detaylı işlerde çok hızlı olamıyorum detaylara takıldığım İçin. Ortalarda deterjan kokusundan ve büyük ihtimal susuzluktan bi havale hissi gelince ara verip devam ettim bu sefer de o kadar enerjim arttı ki suan gece 3.40 neredeyse ve hiç uykum yok.
Hareket hareket getiriyor… Uyku uyku… Tembellik, tembellik…
Neyse. Temizlik 2yi gece bitti. A gelip beni ben yatmazsam kendisi yatmamakla tehdit ettiğinde çok şükür son dolabı siliyordum.
Enteresan annemden de babamdan da çok A’nın sözünü dinliyorum bu konuda çünkü hakkaten ben yatmadan yatmıyor. Şu an uyuyor ve garip bi his çünkü genelde ben ondan önce uyuyorum. O geç yatıp geç kalkıyor, ben de normal yatıp erken kalkıyorum elimden geldiğince. İkimiz de birbirimizin enerjik zamanına denk gelemiyoruz genelde . Ama böyle de güzel.
İyi ki uyuyakladı yoksa rahat yazamayacaktım. Çoğu kişi çıktı A ve ben varız evde. A’yı özleyeceğim…
Bugün ne güzel akşam çıkacaktım… Kaldıkça gitmek zorlaşıyor, vedalar çok zor.
İki yıldır oda arkadaşım. Eve gelip bir şeyler anlatması, yatırması, uyandırması, geçen sene ikidebir ağladığım zamanlarda masama not bırakması.
Hiç belli etmez ama çok düşünceli. Hiç bir şey söylemez ama davranışlarıyla gösterir. “Sevgi emek ister”in insanlaşmış hali. Ortada kalmış her işi….
Daha bir sürü şey var ama onları da ona mektup olarak yazayım.
Allahım, A’yı çok özleyeceğim.
Odamızı da. Işığı kapatayım mı diye sorusumu da, beni “seni kaçta uyandırayım” diye dışarıda bile olsa arayıp sorusunu da, çiçeklerle çocuğu gibi ilgilenişini de, parası yokken kredi kartı ile kuşlara ev ve yemek alışını da…
Gecenin bir saatinde noodle yapmasından emin değilim ama 🙂 Onu bıraksa sağlığı için iyi olur.
Allahım Sen herşeyin sahibisin. Bu geçişleri bizim için hayırlı kıl.
Her yıl sonu ayrılmakla bu yıl sonu ayrılmak çok farklı şeyler benim için. İnşallah biz gidince buralar daha da güzelleşir.
Allahım. Sevdiklerini sevdir. Sevdiklerimizi Sen zaten seversin. Bizi sevginle kuşat. Bizi de vefakarlardan eyle. Amin…